دست منعش در برون صد تیشه زد بر پای من

با وجود وصل شد زندان حرمان جای من

برکنار آب حیوان تشنه مردم وای من

باغبان کاندر درون بر دست گلچین گل نزد

سایه بر هر کس فکند الا من دوزخ نصیب

سر و طوبی قد گل روی بهشت آرای من

هست باقی رشحه ای از وصل و جان من کباب