دل میل دارد کز هوس دردیگی اندازد مرا

آخر به جائی در دهم تا حشر ازان دریا برون

خیل بلاصف می کشد میدان دم از خون می زند

همت فرس زین می کند من می روم تنها برون

کز تن نیاید یک نفس بی آه و واویلا برون

تا کی به دریا جا کنم کز خانه جانانه ای

دامان استیلاکشان آید به استغنا برون