گرمی مکش آتش مزن در خامکاران بیش از این

کردم نگاهی آرزو و آن هم نکردی از جفا

دارند چشم ای بی وفا یاران ز یاران بیش از این

دل کرده ساز ای نوش لب در وعده قانونی عجب

بر گرد رنگی گشت جان ز آب دم تیغت ولی

زان ابرتر می داشت دل امیدباران بیش از این

ای از ازل بر آتشست ساکن سپند جان ما