نه کاکل است که بر سر فتاده سر و مرا

مراست رشته جان کاکل معنبر او

فغان اگر سر موئی شود کم از سر او

همای حس فکنده است سایه بر سر او

برابری به مه او روی نکرد مهی

که رو نساخت چو آیینه در برابر او