محتشم رسوا شد از عشق و سری بیرون نکرد

برق عشق آتش زد اکنون در خس و خاشاک او

آن که بر وی ناگذشته ریختی خونش به خاک

بگذرد از خون خود گر بگذری بر خاک او

رشته تدبیر از پیراهن صد چاک او