گرچه ز فقر دمبدم گشت زیاد محتش

دور مباد یه نفس از سر من بلای او

نقش سم سمند او هر که نشان دهد بمن

گر همه خاک ره بو چشم من است جای او

محتشمم لقب نشد تا نشدم گدای او