زخم تیر عشق بر ما بود تهمت تا فکند

لذت زخم نهانی خوردن از آهوی او

چاک دلها محض حرفی بود تا روزی که کرد

سر ز جیب ناز بیرون نرگس جادوی او

گردش دوران کمان حسن بر بازوی او

بی محابا غوطه در دریای آتش خوردن است

بی حذر برقع کشیدن ز آفتاب روی او