ز دوستان چو رسد نامه ای به حضرت تو

به طبع خویشت ازین بیش چون گذارم باز

که اقتضای جفا می کند طبیعت تو

به دوستی که سر خامه ای رسان به مداد

خوش آن که سوی وطن بی کمان توجه ما

کند عنان کشی توسن طبیعت تو

ز نقد جان صله اش بخشد از اشارت من