خوش آن که سوی وطن بی کمان توجه ما

که اقتضای جفا می کند طبیعت تو

به دوستی که سر خامه ای رسان به مداد

ز دوستان چو رسد نامه ای به حضرت تو

کند عنان کشی توسن طبیعت تو

ز نقد جان صله اش بخشد از اشارت من

به محتشم دهد ار قاصدی بشارت تو