که دارد با جدائی خوی مشتاق جمال تو

زلیخا بر تلف گردیدن اوقات خود گرید

به روز حشر اگر بیند رخ فرخنده فال تو

ز دل کردم برون بهر نزولت جمله خوبان را

حریف بزم وصلم لیک کلفت ناکم از ساقی

که با غیرم مساوی می دهد جام وصال تو

درین باغند عالی شاخها بی حد چه سود اما