یار غیری و فغان من از آن است که تو

هر که دیدم چونی از غم به فغانست که تو

همچو سوسن به زبان با همه کس در سخنی

وین خسان را همگی حمل بر آن است که تو

میدری غنچه صفت پرده ناموس ولی