پاکدامانی از آلایش اغیار چو گل

وین خسان را همگی حمل بر آن است که تو

میدری غنچه صفت پرده ناموس ولی

بر من تنگ دل این نکته عیان است که تو

لیک امید من خسته چنان است که تو

همچو نرگس کنی از کج نظران قطع نظر

زان که از همت صاحب نظران است که تو