گرو از صورت چین بردی و ما را ز پیت

لیک امید من خسته چنان است که تو

همچو نرگس کنی از کج نظران قطع نظر

زان که از همت صاحب نظران است که تو

دیده معنی از آن رو نگران است که تو

می روی وز صف سیمین بدنان هیچ بتی

محتشم را نه چنان آفت جان است که تو