یک مژده درمان بده گو دردمندی شاد شو

خالی کن اقلیم دلم از لشگر ظلم و ستم

گو در زمان حسن تو ویرانه ایی آباد شو

ای در دل غم پرورم صد درد بی درمان ز تو

از خاطر من بر مدارای ناصح شیرین ادا

کوه غم آن سنگ دل گو محتشم فرهاد شو