تا چند محتشم بود ای شاه محتشم

هر دم به بازی دگرم می برد ز راه

غالب حریفی از همه رو داده بازیم

در نرد دوستی که مساویست کوه و کاه

در حبس ششدر غم هجر تو بی گناه