صحبت ما و تو پوشیده به از خلق جهان

آهوان چمن قدس به این آب و گیاه

زخم ناخورده گذشتم زهم ای سنگین دل

در کمان تیر نگاه این همه دارند نگاه

گرچه بر عصمت ما هر دو جهانند گواه

ز انتظار تو غلط وعده ام از بیم و امید

همه شب دست به سر گوش به در چشم به راه