دو حاجب تو کمین گاه لشگر فتنه

زهی کرشمه تو را سرمه سای چشم سیاه

دو عالمت نگرستن بهای چشم سیاه

سپرده اند به آن گوشه های چشم سیاه

هزار چشم چو نرگس نهاده اند بتان

که بنگری و شوندت فدای چشم سیاه