مهر لیلی بین که اشگش بر سر راه وداع

جلوه آن حور پیکر خونم از دل ریخته

بنده آن صانعم کان پیکر از گل ریخته

همچو باران بر سر مجنون ز محمل ریخته

ترک خونریزی مسافر گشته کز دنبال او

خون دل ها بر زمین منزل به منزل ریخته