همچو باران بر سر مجنون ز محمل ریخته

جلوه آن حور پیکر خونم از دل ریخته

بنده آن صانعم کان پیکر از گل ریخته

مهر لیلی بین که اشگش بر سر راه وداع

ترک خونریزی مسافر گشته کز دنبال او

خون دل ها بر زمین منزل به منزل ریخته

خون رنگینم که ریزان گشته از چشم پرآب