پیش چشم ساحرت هاروت از شرمندگی

گوئی از جوی گلوی مرغ بسمل ریخته

غرفه ام در گوهر و در بس که چشم خون فشان

از تک بحر دلم گوهر به ساحل ریخته

نسخه های سحر را در چاه بابل ریخته

صحن میدان کرده رنگ آن خون که در هنگام قتل

گریه های محتشم از چشم قاتل ریخته