نوید وصل میده وز پی ضبط جنون من

که زلفش را ندیدم هرگز این مقدار آشفته

چنان سربسته حرفی گفته بودم در محرم کشی امشب

که هم یاران پریشانند و هم اغیار آشفته

دماغم را به بوی هجر هم میدار آشفته

شوم تا جان فشان بر وضع بی قیدانه ات یکدم

میفشان گرد از مو زلف را بگذار آشفته