دارد به ذوق تا نفس آخرین مرا

بسیار شیشه دل ما بر زمین زده

از زخم و داغ تازه ام امشب هزار بار

خون سر ز جیب و شعله سر از آستین زده

زخمی که بر من از نگه اولین زده

خوش وقت محتشم که دگر زین غزل برآب

خوش نقش ها ز خامه سحر آفرین زده