همسایه را دردسر از افغان و فریادم مده

شبهای هجران همنشین از مهر او یادم مده

از زاری و افغان من گردد دل او سخت تر

ای گریه بر آبم مران ای آه بر بادم مده

چون میرم و کین منش باقی بود ای بخت بد