عاشق روی ز شمشیر نگردانیده

پند گوی تو چه ها تا به تو فهمانیده

کز منت باز به این مرتبه رنجانیده

ز آتش سرکش قهرت ز تو رو گردانست

زان نگه قافله صبر گریزان وز پی

مژه ها تیغ در آن قافله خوابانیده

مژه بیش از مدد ابرویش از دل گذران