به خاطر میرسانی هیچ گه کان دشت پیما را

که شب تا صبح دم می گردمش بر گرد سر یانه

به گوشت هیچ می گوید که اینک می رسد از پی

چو باد صرصر آن دیوانه صحرا سپر یا نه

به زور انداختم از پا من بیدادگر یا نه

برای آزمایش بار من بر کوه نه یک دم

ببین خواهد شکستن کوه را صد جا کمر یا نه