خوش ملتفت به حال من خسته بوده ای

مرغ دل آن نبود که ناید به دام تو

گویا تو بی محل ز کمین جسته بوده ای

آورده ای بپرسش حالم رقیب را

گفتن چه احتیاج که غیری نبوده است

در خانه دلم که تو پیوسته بوده ای

گفتی دلت که برده ندانسته ام بگو