ای صد هزار صید دل آزاد کرده ات

به رقع گشوده ماه تمام که بوده ای

سرگرمیت چو برده به کسب هوا برون

خورشیدوار بر در و بام که بوده ای

خود صیدوار بسته دام که بوده ای

شب عارفانه ساقی بزم که گشته ای

تا روز جرعه نوش ز جام که بوده ای