درام از مرغ شب آویز دلی نالان تر

ننشیند چو تو بر دامن او فرزندی

مژده ای درد که در دام تو افتاد آخر

نامفید به دوائی بالم خورسندی

من که دارم ز دل آویز کمندی بندی

دگر امشب چه نظر دیده ندانم که به من

می کند لطف ولی لطف غضب مانندی