مرا چه یارا که دم برآرم، اگر دمارم، ز جان برآری

چو می نماید، که هست با من، جفا و جورت، ز روی یاری

ز دست جورت، فغان برآرم، اگر تو دست از، جفا نداری

بخشم گفتی، نمی گذارم، که زیر تیغم، برآوری دم

شب فراقت کز اشتیاقت به جان فکارم به تن نزارم

به خواب کس را نمی گذرام ز بس که دارم فغان و زاری

نه همزبانی، که من زمانی، باو شمارم، غمی که دارم