اوقات خود ضایع مکن بر رغم چون من ناکسی

از بهر حسرت دادنم هر لحظه منشین با کسی

از شوخیت بر قتل خود دارم گمان اما کجا

پروای این ناکس کند مثل تو بی پروا کسی

اقبال و ادبارم نگر کامشب به راهی این پسر