تنها دچارم گشت و من همراه بودم با کسی

از شوخیت بر قتل خود دارم گمان اما کجا

پروای این ناکس کند مثل تو بی پروا کسی

اقبال و ادبارم نگر کامشب به راهی این پسر

با غیر اگر عمری بود پیدا نگردد هیچ کس

یک دم به من چون برخورد در دم شود پیدا کسی

با آن که خار غیرتم در پا بود از پی دوم