داری ز شیدا گشتگان رسوا بسی در دشت غم

در راه چون همره شود با آن گل رعنا کسی

سر در خطر تن در عنا دل در گروجان در بلا

فکر سلامت چون کند با این ملامت ها کسی

در سلگ ایشان محتشم رسواتر از رسوا کسی