بند بندم گر به تیغ قهر چون نی میکنی

ساقیا چون جام جمشیدی پر از می میکنی

گرنه این دم فکر برگی میکنی کی میکنی

من نه آنم کز تو پیوند محبت بگسلم

آنچه در دل بردن از لطف دمادم می کنند

این فسون سازان تو از جور پیاپی می کنی

سر به صحرا می دهی ای قبله لیلی و شان