چو رفتی بر تخت بنشاختی

به فرمان او کرد کاری که کرد

ز بزم و ز رزم و ز ننگ و نبرد

به نو هر زمانیش بنواختی

چنان بد که روزی فرستاده ای

سخن گو و روشن دل آزاده ای

ز نزدیک دارا بیامد به روم