چو ریخت در دو نفس شد برش ریاض آرا

چو صبح بر محک شب کشیده شد زرمهر

به یکدم آن سیه آیینه گشت غرق جلا

ریاض چرخ ز انجم شکوفه نارنج

ترنج دافع صفراست وین عجب که نبرد

ترنج مهر ز طبع جهان به جز سودا

به روی تخته افلاک چون ز مهره مهر