به خوابگه چو ز معراج شد رجوع نما

به سرعتی گذراننده اش ز هفت سپهر

برای گفتن اسرار خود شب اسرا

که از حرارت بستر هنوز بود اثر

به یکدو چشم زدن ز آب چشمه دهنش

دهنده چشم رمد دیده را کمال شفا

ید موید حیدر علی عالی قدر