به محه ای ثمرتر ز نخل خشگ رسان

پی طهارت کاظم ز ته برد بالا

به شیر پرده حوالت کن هلاک عدو

پی رضای امام امم علی رضا

ز فیض آب وضوی تقی شد اتقا

صفای جان صعالیک ده ز حور و قصور

برغم باز رهان نقی در آن ماوا