توهم دگران این که می زند شه گل

که شاخ و برگ نینداز چه رو به یک سیما

تصور حکما آن که می کنند پدید

قوای نامیه در چوب خشگ نشو و نما

به طرف باغچه خر گه ز لطف آب و هوا

گرفتم این که چنین است اگرچه نیست چنین

کز اقتدار که زین سان قویست دست قوا