سخن کشید باطناب و در نصیحت نفس

ز فضله می کند آن را به یک دو روز اندا

ندارد آن که دو روز اختیار پیکر خویش

چه سان بود گه و بیگه حفیظ هیکل ما

نگشت بلبل باغ بلاغ نغمه سرا

مگر قصیده دیگر به سلک نظم کشم

که گوش هوش پر از در شود در آن اثنا