کمیت نفس به میدان عالم بالا

بگرد قلعه دین آن چنان حصاری بند

که عاجز آید از آن صد هزار قلعه گشا

به تازیانه همت براق سان برسان

برای عزم تو زین بسته اند بر فرسی

که هست غاشیه اش چرخ را کتف فرسا

تو پای خود به رکابی رسان که چون مه نو