که تا ابد نکند جلوه بر دل عرفا

بزرگوار خدایا که ذات بی چونت

که بسته عالمیان را زبان ز چون و چرا

به کنز مخفیت آن شاهد نهفته جمال

به اسم اعظمت آن گنج بی نشان که اگر

فتد به دست نهد غیر پا بکوی فنا

به آن گروه که از انقیاد فرمانت