چون خلق در مقام سبک روحی آردش

دست عروس ملک به خون عدو خضاب

از باد حمله سپه او سپاه خصم

بر هم خورد چنان که ز صرصر صف ذباب

در زیر پای او نبود مور در عذاب

اما نهد به هیبت اگر پای بر زمین

بیرون برد مهابت او جنبش از دواب