بر زبردستان کند گر زیر دستان را دلیر

لرزه در گورافکنان رستم و افراسیاب

می شود سیماب وش پنهان ز بیم ار می جهد

از کمان چرخ بی فرمان او تیر شهاب

از عقاب و صعوه خیزد بانک و زنهار از عقاب

باد پروازش کند گوی زمین را بی سکون

گر نویسد بر پر خود آیت عونش ذباب