زینت ده سپهر فصاحت هر آفتاب

فردا شراب کوثر ازو تا کند طمع

حال از هوس نهاده به کف ساغر آفتاب

از حسن هست اگرچه درین شعر خوش ردیف

کوته کنم سخن که مباد اندکی شود

بی جوهر از قوافی کم زیور آفتاب

سلطان بارگاه رسالت که سوده است