از بهر عطر بارگه کبریای اوست

زر بدره بدره ریخته در آذر آفتاب

بی سایه بود زان که در اوضاع معنوی

بود از علو مرتبه مشرف بر آفتاب

مجمر فروز بال ملک مجمر آفتاب

در جنب مطبخش تل خاکستریست چرخ

یک اخگر اندران مه و یک اخگر آفتاب