چو عندلیب مرا صد هزار افغانست

من شکسته دل آن غنچه ام که پیرهنم

چو لاله سرخ ز خوناب داغ پنهان است

گلی ز باغ جهان بهر من شکفت کزان

غمی که داده به چندین هزار کس دوران

مرا ز گردش دوران هزار چندانست

زمانه داد گریبان من به دست بلا