ز لجه کرمت قلزمیست هر قطره

نه ابتدا نه نهایت نه حد نه پایان است

محیط جود تو بحریست بی کران که در آن

حبابها چو سپهر برین فراوان است

چه قلزمی که در آن صد هزار عمان است

تو آفتابی و کیوان بر آستانه تو

به آستین ادب خاکروب ایوان است