ز عین مرتبه ذرات خاک پای تو را

چه قلزمی که در آن صد هزار عمان است

تو آفتابی و کیوان بر آستانه تو

به آستین ادب خاکروب ایوان است

هزار مرتبه بر آفتاب رجحان است

ز ترکتاز تو بر ران آسمان مه نو

نشان تازه ای از زخم نعل یکران است