اجازه ده که ز احوال خویش یک دو سه حرف

هزار منتم از روزگار بر جان است

به یک عطیه ز لطف تو می شوم قانع

که فی الحقیقه به از صد هزار احسان است

ادا کنم که سزاوار سمع سلطان است

عدوی سرکش من آتشی است تیز و مرا

برای کشتن او صد دلیل و برهان است