به قدر جود تو در نیست در خزاین تو

پر ملک سر خوان تو را مگس ران است

ز باد پویه به زانو زمین جهان پیماست

گهی که جنبش رانت مشیر یک ران است

اگرچه بیشتر از قطره های باران است

ز بعد نامتناهی به طول برده سبق

تباعدی که کمال تو را ز نقصان است